In memoriam Jan Vossebeld

05 december 2018


In memoriam Jan Vossebeld Zo´n veertig jaar was Jan Vossebeld lid van tennisvereniging Irminloo. Hij zag het houten  clubhuis verdwijnen en het stenen gebouw komen. Op de  claymatch banen heeft hij niet meer kunnen spelen, want lichamelijke klachten maakten het hem onmogelijk om na 2016 nog te spelen. En in de jaren ervoor ging het tennissen ook steeds moeilijker. De wil was er nog steeds en het fanatieke ook, maar het lichaam legde hem beperkingen op. Het kostte hem moeite dit te aanvaarden. Niet meer kunnen sporten. Iets wat hij heel zijn leven veel en fanatiek gedaan had. Eerst was er voetbal. Hij was de snelle buitenspeler van VVOG. Daarnaast schaatsen, fietsen. En later zaalvoelballen bij FC Bordkrijt. Maar de langste periode was toch het tennissen. Ik zelf (Bertus) had het voorrecht om 36 jaar met hem te tennissen. Elke vrijdag. Dat moet meer dan 1300 keer geweest zijn. Prachtige gevechten vochten wij uit. Eerst altijd singelen, maar de laatste 15 jaar steeds vaker dubbelen met Theo van den Bosch en Henk van Wezel. Het was plezierig met hem te spelen, maar ook geweldig om tegen hem te spelen. Altijd fanatiek strijden met waardering van goede ballen van zijn medespelers. Steeds eerlijk bij in en uit ballen. En nooit opgeven. Dat stond niet in zijn woordenboek. Alle ballen proberen te halen, zelfs de onmogelijke. Hij had een  geweldig  spelinzicht, zoals vele oud voetballers. Hij was gezellig en amicaal. Altijd vol verhalen. Iedereen mocht hem graag. Ook op social tennis op maandagavond, waar hij tot ongeveer 2010 vaak aan deelnam. Iedereen zal hem herinneren als een geweldig sportman. Na zijn overlijden zei iemand tegen ons: “Jan Vossebeld, …… dat was toch die leuke sportleraar, die zo goed was in veel sporten”. Nou leraar was hij wel, leraar Duits op het Nassau Veluwe College in Harderwijk. Enkele persoonlijke herinneringen aan Jan. Henk van Wezel: Bij het vooraf inspelen kon Jan vaak rechts van me staan. Maar zodra we echt begonnen, ging hij meteen op links staan met de woorden “Jij speelt het liefst op rechts”. Hij wist (!) dat ik juist vaak op links speelde /  moest spelen en dat ik er dus, juist ook om te oefenen, de voorkeur aan gaf op links te spelen. Helemaal niet erg op rechts voor mij (denk zelfs dat ik daar beter ben), maar ik ging begrijpen dat Jan liefst op links speelde omdat hij dan een grotere actieradius had. Want in het midden van de baan, of wat over het midden, gaat de forehand immers voor de backhand ! En dat deed Jan - actief, vooruitziend en sportief fanatiek als hij was - met graagte. Jan stelde zich altijd ten dienste van zijn medespelers. Hij ging de ballen halen die meestal door een ander buiten het hek geslagen waren. Wij zaten dan alvast aan de koffie. Trouwens ook als Jan intussen diep in gesprek ging met anderen over een reiger, zijn eigen vogeltjes, kauwtjes, kieviten, nesten die hij gezien had van weet-ik- veel welke vogels.  Bertus Bossenbroek: In één van onze single gevechten op baan 2 hadden we een lange rally. De bal ging steeds hoger en harder. Ik dacht te scoren door de bal de baan uit te crossen in de richting van baan 3. Maar wat denk je ….? Jan rent baan 3 op en tussen de verbouwereerde spelers door slaat hij de bal op baan 2 achter in de hoek. Punt voor Jan.   Gewoonlijk gingen Jan en ik op de fiets naar de tennisbaan. Tijdens dat kwartiertje fietsen kwamen de verhalen los. Jan kon goed luisteren, maar nog beter vertellen. Over zijn vogeltjes, zijn reizen, zijn sporten, zijn ervaringen en over wat hij aan dieren in de buurt gespot had. Meestal begon hij dan met te zeggen: Om een lang verhaal kort te maken…. En dan kwam het verhaal. Als we gingen tennissen moest hij zijn verhaal noodgedwongen even onderbreken.    Wij missen Jan erg, maar hij zal in onze herinneringen voortleven. We wensen zijn vrouw Joke veel sterkte toe in het gemis van Jan.    Theo van den Bosch, Henk van Wezel, Bertus Bossenbroek

Vragen?

logo

E-mail

[email protected]

Telefoon

0341554731

Clubhuis LTV Irminloo

Klaverlaan 33
3852 XP ERMELO